Deetman, de bisschoppen én de Konferentie Nederlandse Religieuzen hebben gesproken, laten we aan het werk gaan, dames

(toegevoegd 17-5)

Wanneer door verjaring aangifte bij de politie niet mogelijk is, is het in overleg met de bureau zedenpolitie wél mogelijk om -na een intake - een melding te doen.
Er volgt géén opsporing.

Het gesprek waarin je je verhaal doet van datgene waarvan je aangifte had willen doen wordt opgenomen, op een CD gebrand en in een kluis bewaard.
Je krijgt zélf geen kopietje.

De comissie Deetman, of wie daartoe bevoegd is c.q. toestemming krijgt, kan met het computerregistratie-nummer (op mijn scan hier van mijn volgende stap tbv mijn privacy dus weggehaald) in de justitiecomputer wél opvragen.

Mocht er nog iemand over denken en willen weten hoe dat dan was:

In praktijk heeft dit bij mij betekent dat ik begin mei een langdurig telefonisch gesprek heb gehad met Bureau Zedenpolitie. Wat mij daarbij trof was hun correct optreden maar vooral het geinformeerd zijn. Ik werd dan ook direct doorgestuurd naar Hulp en Recht en naar het Ikon, waarbij ik te horen kreeg dat zij al veel telefoontjes hadden gekregen, allemaal doorgestuurd dus...

Het zou me weinig hebben verbaasd dat, mocht ik daar verder op in zijn gegaan, ik ook doorgestuurd had kunnen worden naar een van de via de pers bekende slachtoffer organisaties.

Het kostte even moeite duidelijk te maken dat ik nu al jarenlang bezig ben geweest met klachtenprocedures, waaronder bij een advocaat en wist van de verjaring en o.a al 2 maal een klacht had geprobeerd in te dienen bij Hulp en Recht, en ik nu een andere weg wilde gezien de uitspraken van de minister en de eventuele commissie Deetman.

Hierop werd een afspraak gemaakt. (die ik overigens verschoof omdat ik het buitengewoon moeilijk vond en niet erg snugger was geweest, ik was vergeten dat diezelfde middag Heer Deetman met zijn voorstel zou komen, een voor mij niet bepaald ontspannen dag dus)

Als bekend was de afspraak met 2 dames.

Het was een goede confrontatie.

Niet alleen waren zij (veel) jonger, zij kenden het wereldje waarover ik sprak niet, maar zij kenden hun vak.

En ik mijn verhaal.

Die combinatie was bijzonder en voor mij erg zinvol, vruchtbaar.

Het heeft mij meer dan goed gedaan dankzij die procedure - elke club of instantie heeft nu eenmaal zijn eigen doelen, procedures en werkwijze - op die wijze met mijn persoonlijke verhaal en (mede door hun leeftijd) die samenleving (destijds) en de gevolgen ervan geconfronteerd te worden.

Hoewel het bepaald niet makkelijk was is de mededeling dat het mij meer dan goed heeft gedaan zwak uitgedrukt.

Ik ben bovendien erg blij dat ik het alleen heb gedaan!
(Hoewel er zeker ook de mogelijkheid geboden werd iemand mee te nemen)

Die drempel waar je over heen moet werd door het optreden van de politie vooraf aan de telefoon, de openheid ook bij het opschuiven van de afspraak, de ontvangst en het begin van het gesprek op een correcte en wat mij betreft goede manier - voor zo ver dat mogelijk is - weggehaald.

Wat rest is slechts jouw keus, mijn oordeel.

Mijn beargumenteerd NEE zeggen als burger in mijn samenleving: dit mág niet!

Maar het betekende ook de confrontatie met dat juridisch recht - of dat nu kerkelijk of burgerlijk recht is - niet hetzelfde is, of dezelfde accenten legt, als jij als persoon.

Kortom, daarmee ook een concreet antwoord op Stars eerdere negatief zijn over die commissie Deetman, mocht je deze procedure overwegen mijn conclussies:

Of er nu een Commissie Deetman, Hulp en Recht, of van het ministerie speciaal voor de kinderbescherming is, en er zullen zonder enige twijfel de komende jaren nog wel meer onderzoeken komen,

ik vind dit een bijzonder belangrijk instrument om wat er gebeurt is in die tehuizen en rond (seksueel) geweld waarmee wij als kind te maken kregen boven water te krijgen en daarop je eigen antwoord te vinden, dat antwoord te geven.
Onafhankelijk van welke commissie of club -al dan niet wetenschappers - dan ook.

Wat er dan verder mee gebeurd?
Dat weet ik nog niet, misschien wel helemaal niks.
Ik leef nu eenmaal in een samenleving die een heel veel andere prioriteiten heeft -we weten nauwelijks wat er zich op dit moment in de jeugdzorg afspeelt - men zit bepaalt niet te wachten op de rotzooi van jaren geleden.
Maar dan nog heb ik mijn keuze gemaakt en die kenbaar gemaakt ook.
Dat was (en is nog :-) ) bevrijdend.

Om nog een andere reden ook.

Dat (seksueel) geweld is niet toegepast op ons als groep, maar op individuele mensen.

Door individuele mensen. Al dan niet met gebruik making van anderen in een situatie.

Van vrouwtje (of mannetje) A of B op jou. Op mij.

Waarbij die groep (Congregatieregels (infaltititeit en het zwijgen) en mogelijkheden (isolement), zelfs de leefgroep natuurlijk wél gebbruikt kon worden.
Wat ik van deze procedure en de werkwijze goed vind is dat het je dwingt tot dat persoonlijke verhaal. (Wat Hulp en Recht bv - om hele andere reden - wel zegt te doen, maar in praktijk niet deed).

En daarmee is het een bevrijdende procedure.

Bevrijdend - in ieder geval voor mij - maar het betekent wél dat je heel erg veel en voor heel velen heel zwaar voorwerk zal moeten doen.

Om je eigen individuele verhaal te (kunnen) kennen. Over vrouwtje (of mannetje) A of B.

Dat kan geen wetenschapper voor je doen. Maar ook geen lotgenoot!

Laat staan Justitie.

Maar er zijn wel normen die je kunt krijgen. Zoals er hulp mogelijk is bij bij dat zware voorwerk, en het meer dan hoog tijd is dat die er, zonder allerlei ideologisch en politiek gemekker, eindelijk eens komt.

In de ons omringende Europeese landen wordt heel concreet gewerkt, ook door Kerken en Staat dergelijke -ook daar - noodzakelijke gebleken (deel)oplossingen.
Er is geen enkele noodzaak om in Nederland het wiel opnieuw uit te vinden.
Integendeel, er zijn en waren noodzakelijke wielen die alleen niet gebruikt konden worden!
In dat rijtje van wielen hoort deze procedure thuis.
Nog eens even op zijn Nederlands het wiel gaan uitvinden vind ik ronduit een belachelijke aanfluiting en een demonstratie van desinteresse en minachting en andere belangen die er spelen.

Laat er overigens geen misverstand over zijn: ook gemekker en gezeur in afgesloten gemeenschapjes over wat iemand wel en niet mag zeggen, en wie nu weer ruzie heeft met wie, levert dergelijke wielen niet op.

Oftewel: In mijn samenleving wens ik individuele mensen- en vooral kinderrechten.

Daarvoor is deze procedure een minstens interessant en voor mij goed instrument.

Zeker niet minder, maar ook niet meer dan dat.

Deze procedure kan bovendien voor onderzoek zinnige informatie opleveren.

Inderdaad aan wetenschappers en denken over Zorg, over wat er niet in archieven staat of ooit stond. Wat mij persoonlijk betreft: op naar de volgende stap dus

En dat erover denken graag met anderen samen. Onze ervaringen zijn belangrijk, niet alleen voor je eigen rechten en kennis.

Ook op andere terreinen, soms misschien wel heel onverwachte: gisteren las ik over de verschillende akties voor gratis maandverband voor meiden in Afrika, waarom dat voor hun onderwijs én hun veiligheid nodig is.

Wat denk jij, had dat benul er niet al jaren geleden kunnen liggen?

Koek en zopie, cadeautje voor jou Star, en voor jou ook, en voor jou en voor haar en voor hummes en ook voor mij.

Dublin 10 juni 2009!



Pest eind lopen, zo'n marathon.

oplossingen raadsels 1

Roos Peletier:
24 april geboren, 3 mei heilig verklaard
Wat is er mooier dan, in bescheiden triomf, op koninginnedag haar nieuwe huis te openen?

En voor "onze meisjes" om verheugd dansend Euphriaastje te spelen

En daarmee werd ook het raadsel tussen Mieke en Narda, "zat jij wel in de Goede Herder"? definitief opgelost, met dank aan de Stichting Oud-Zoetermeer, een goede herder en een rooms katholiek propandist.

Iemand die er een fles wijn onder wil verwedden dat die foto nauwkeuriger gedateerd kan worden doordat er uit katholieke (kinderbeschermings)bronnen over dat feestje nog wel meer informatie opduikt?

Van katholieke geestelijken en andere hotemetoten die werden vergast op een theater opvoering door "onze" meisjes.

Wat duidelijk zou kunnen maken waarom op deze feestelijke dans wél de meisjes en véle Magdalena's zichtbaar zijn, maar géén van de zusters.

Zo heel erg contemplatief lijkt het leven van die Magdalena's, ondanks de verschillende voorstellingen in beschrijvingen, in die tijd in ieder geval dus nog niet te zijn.

En die informatie is belangrijk.
Want daarmee zou die foto de realiteit van de angst van heel velen, waaronder ik zelf, wel eens aan kunnen tonen!

Najaar 2006 woonden er bij de Congregatie van de zusters van De Goede Herder, op het terrein, maar buiten het huis van de zusters in hun eigen huis, nog steeds vroegere Magdalena's.
Vrouwen, die nergens heen konden.
Handelingsonbekwame, afhankelijke vrouwen.
Niemand die ze kwam afhalen.

In Oostenrijk kon een man een vrouw
in zijn kelder opsluiten.

Géén haan die er naar kraaide.

Koninklijke stallen in het circus Jeroen Bosch

Dear kindly Sergeant Krupke,
You gotta understand,
It's just our bringin' up-ke
That gets us out of hand.
Our mothers all are junkies,
Our fathers all are drunks.
Golly Moses, natcherly we're punks!

Gee, Officer Krupke, we're very upset;
We never had the love
that ev'ry child oughta get.
We ain't no delinquents,
We're misunderstood.
Deep down inside us there is good!
There is good!
There is good, there is good,
There is untapped good!
Like inside, the worst of us is good!

SNOWBOY: That's a touchin' good story.
ACTION: (Spoken) Lemme tell it to the world!
SNOWBOY: Just tell it to the judge.

ACTION Dear kindly Judge, your Honor,
My parents treat me rough.
With all their marijuana,
They won't give me a puff.
They didn't wanna have me,
But somehow I was had.
Leapin' lizards! That's why I'm so bad!

DIESEL: (As Judge) Right! Officer Krupke, you're really a square;
This boy don't need a judge, he needs an analyst's care!
It's just his neurosis that oughta be curbed. He's psychologic'ly disturbed!

ACTION I'm disturbed!
We're disturbed, we're disturbed,
We're the most disturbed, Like we're psychologic'ly disturbed.

DIESEL: (Spoken, as Judge) In the opinion on this court, this child is depraved on account he ain't had a normal home.
ACTION: (Spoken) Hey, I'm depraved on account I'm deprived.
DIESEL: So take him to a headshrinker.

ACTION (Sings) My daddy beats my mommy, My mommy clobbers me,
My grandpa's a commie, My grandma pushes tea.
My sister wears a mustache, My brother wears a dress.
Goodness gracious, that's why I'm a mess!

A-RAB: (As Psychiatrist) Yes! Officer Krupke, he shoudn't be here.
This boy don't need a doctor, just a good honest job.
Society's played him a terrible trick,
Und sociologic'ly he's sick!
ACTION I am sick!
We are sick, we are sick, We are sick, sick, sick, Like we're sociologically sick!
A-RAB: In my opinion, this child don't need to have his head shrunk at all.
Juvenile delinquency is purely a social disease!
ACTION: Hey, I got a social disease!
A-RAB: So take him to a social worker!
ACTION Dear kindly social worker, They tell me earn a buck ,
Like be a soda jerker, Which means like be a schumck.
It's not I'm anti-social, I'm only anti-work.
Gloryosky! That's why I'm a jerk!

BABY JOHN: (As Female Social Worker) Eek! Officer Krupke, you've done it again.
This boy don't need a job, he needs a year in the pen.
It ain't just a question of misunderstood;
Deep down inside him, he's no good!
ACTION I'm no good! ALL We're no good, we're no good!
We're no earthly good, Like the best of us is no damn good!

DIESEL (As Judge) The trouble is he's crazy.
A-RAB (As Psychiatrist) The trouble is he drinks.
BABY JOHN (As Female Social Worker) The trouble is he's lazy.
DIESEL The trouble is he stinks.
A-RAB The trouble is he's growing.
BABY JOHN The trouble is he's grown.
ALL Krupke, we got troubles of our own!

Gee, Officer Krupke, We're down on our knees,
'Cause no one wants a fellow with a social disease.
Gee, Officer Krupke, What are we to do?
Gee, Officer Krupke, Krup you!

Sex in a cold climate.

Ik heb geen idee hoe ik de italiaanse vertaling hiervan zou kunnen vervangen door een nederlandse. Maar wanneer iemand van jullie graag die nederlandse vertaling erbij wil hebben, laat dat dan vooral even weten. Dan vinden we wel een oplossing.

Maar vooral: wees aub voorzichtig met jezelf!


Tijd voor de documentiare, Sex in a cold climate (Channel 4, 1998)

Het is werkelijk verbijsterend om te ontdekken dat, na decennia van vervalste geschiedenis en ideologische manipulatie, uiteindelijk niets uit de herinnering verdwijnt.'

(Václav Havel, 1993 Tjechisch President)

Frankrijk

Nederland

Ierland

Maria M., Y., L.K. W.R, en A., en jij en jij

ik hoop dat jullie dit ooit vinden
Y., het spijt mij. Ik weet niet waarom ik ik het deed, ik denk omdat ik ook geloofde dat abortus moord was . Ik was net als jij zo bang. Het speet en spijt me, meid. Wist ik veel wat respect voor Leven was.

A. ik hoop zo dat ze het ooit zal kunnen snappen.

Goed Nieuws! Aantal opgesloten kinderen in Nederland één van de hoogste in Europa

Goed nieuws! Maar wat wordt ik er str. ziek van!

Persbericht Geen kind in de cel
Aantal opgesloten kinderen in Nederland één van de hoogste in Europa
5 maart 2008

Nederland sluit veel kinderen op in justitiële jeugdinrichtingen, in vergelijking met België, Frankrijk, Engeland en Wales.

Dit blijkt uit het internationaal rapport Violence against Children in Conflict with the Law dat op 5 maart 2008 is gepubliceerd.

Het rapport benadrukt dat de vrijheidsbeneming van kinderen in strijd is met het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind als het niet gehanteerd wordt als uiterste maatregel.

Het onderzoek is verricht door Defence for Children International Nederland in samenwerking met de Howard League for Penal Reform (Verenigd Koninkrijk), Defence for Children International België en Defence for Children International Frankrijk.

Projectleider Sharon Detrick concludeert: ‘’In alle vier de onderzochte landen stijgt het aantal opgesloten kinderen. Nederland blijkt één van de koplopers te zijn in Europa.’’

De capaciteit van justitiële jeugdinrichtingen in Nederland is in tien jaar tijd verdubbeld.
In 1997 waren er 1410 plaatsen beschikbaar. Dit aantal is in 2006 uitgegroeid tot 2753. Op 1 januari 2006 verbleven 1177 kinderen in een justitiële jeugdinrichting. Over het hele jaar 2006 werden 4726 kinderen van hun vrijheid beroofd.

In Engeland en Wales verminderde het aantal geregistreerde overtredingen van kinderen tussen 1994 en 2004, het aantal kinderen dat werd veroordeeld tot detentie nam echter toe met 90%.
Engeland en Wales telden op 20 juli 2007 in totaal 2942 gedetineerde kinderen.

Uit het onderzoek blijkt dat kinderen in gesloten inrichtingen een hoog risico lopen om met geweld in aanraking te komen, bijvoorbeeld met geweld door personeel uit de inrichting, politie, medegedetineerden en zelfbeschadiging.

Het beleid ten aanzien van jongeren die in aanraking komen met justitie wordt steeds repressiever. Hardere straffen zijn ingevoerd. Ook is het in Nederland, België en Frankrijk nog altijd mogelijk het volwassen strafrecht toe te passen bij zestien- en zeventienjarigen die ernstige misdrijven begaan. In Engeland en Wales kan dat zelfs al vanaf de leeftijd van tien jaar.

‘’De veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen is zorgwekkend’’, zegt onderzoekster Maartje Berger. ‘’In Nederland is dit eerder onderkend in een rapport van de Inspectie Jeugdzorg samen met andere Inspecties. Nederland springt er ook uit bij het toepassen van afzonderingsmaatregelen, waarbij kinderen veelvuldig meerdere dagen in een isoleercel of op hun eigen kamer worden geplaatst.

In Engeland en Wales wordt vooral gerapporteerd over het regelmatige gebruik van dwang(middelen), waarbij kinderen soms (ernstige) verwondingen oplopen. In alle vier de landen hebben opgesloten kinderen klachten over visitatie.’’

Officiële gegevens die gepubliceerd worden door de overheidsinstanties geven nauwelijks informatie over geweld tegen kinderen in gesloten inrichtingen.
De dataverzameling in alle landen moet sterk verbeterd worden.

Het onderzoek benoemt twaalf geweldsindicatoren ten aanzien van kinderen die van hun vrijheid zijn beroofd. Het gebruik van deze indicatoren zal, samen met de recente jeugdstrafrechtindicatoren van Unicef en de UN Office on Drugs and Crime, bijdragen aan verbeterd statistisch onderzoek in de landen en maakt vergelijkend onderzoek mogelijk.

De beschikbaarheid van betrouwbare en transparante data is nodig ter verbetering van beleid en wetgeving om de kinderen in gesloten inrichtingen beter te beschermen.

Kwantitatieve indicatoren

1. Kinderen in detentie: aantal kinderen in detentie per 100.000 kinderen.
2. Kindersterfte in detentie: aantal sterfgevallen onder kinderen in detentie, per 1.000 gedetineerde kinderen.
3. Zelfbeschadiging: percentage van kinderen in detentie die slachtoffer zijn van zelfbeschadiging gedurende een periode van twaalf maanden.
4. Seksueel misbruik: percentage van kinderen in detentie die slachtoffer zijn van seksueel misbruik gedurende een periode van twaalf maanden.
5. Scheiding van volwassenen: percentage van kinderen in detentie die niet volledig gescheiden zijn van volwassenen.
6. Isolatie of afzondering: percentage van kinderen in detentie die isolatie of een afzonderingsmaatregel hebben ervaren minstens een keer gedurende een periode van twaalf maanden.
7. Contact met ouders en familie: percentage van kinderen in detentie die bezocht zijn door, of een bezoek hebben gebracht aan ouders, voogd of een volwassen familielid, gedurende de laatste drie maanden.
8. Exit interviews: percentage van kinderen die bij hun vrijlating vertrouwelijke gesprekken hebben gehouden met een onafhankelijke autoriteit.

Beleidsindicatoren

9. Regelmatig terugkerende onafhankelijke inspecties: aanwezigheid van een systeem dat regelmatige en onafhankelijke inspecties garandeert aan alle (jeugd-) detentiefaciliteiten/ percentage van (jeugd-) detentiefaciliteiten die een onafhankelijke inspectie hebben ondergaan in de laatste twaalf maanden.
10. Klachtmechanismen: aanwezigheid van een klachtensysteem voor kinderen in detentie/ percentage van (jeugd -) detentiefaciliteiten dat een operationeel klachtensysteem hebben.
11. Beperkingen in het gebruik van dwang en geweld: het bestaan van gespecialiseerde normen en regelgeving over het gebruik door personeel van dwang(middelen) of geweld ten aanzien van kinderen die van hun vrijheid beroofd zijn/ percentage van kinderen in detentie die het gebruik van dwang of geweld door personeel hebben ervaren minstens een keer gedurende een periode van twaalf maanden.
12. Gespecialiseerde disciplinaire procedures en maatregelen: het bestaan van gespecialiseerde normen en regelgeving over disciplinaire procedures en maatregelen ten aanzien van kinderen die van hun vrijheid beroofd zijn/ percentage van kinderen in detentie die een disciplinaire maatregel hebben ervaren minstens een keer gedurende een periode van twaalf maanden.

Diepe stilte dag monumenten dag

(log van 30-11-06 op devoorzienigheid.punt.nl hierheen geplaatst):

Diepe stilte dag monumenten dag Goede Herder
30 November 2006 23:26:22

dag monumenten dag

In dit log zijn schokkende beelden en informatie opgenomen.
Er staat een muur voor.
Je kunt ook niet kijken dus.

Tekst:
Klooster De Goede Herder geopend: za
toegankelijk voor minder validen: ja
-->
Klooster afgebroken; informatiebord over dit klooster in de Meerburgkerk Achter de Meerburgkerk bevond zich de kloostergemeenschap De Goede Herder van de orde O.L. van Liefde des Goeden Herders van Angers.

Deze stelde zich als taak om vrouwen en meisjes te begeleiden die vervielen in diefstal of prostitutie.

Door te werken in de wasserij werden hun normen en waarden bijgesteld en konden zij weer deelnemen aan de maatschappij.







Het was een hechte gemeenschap met een eigen kapel, kerkhof, boerderij, boomgaard en moestuinen. Het klooster is gesticht in 1860 en gesloopt in 1972, nadat de activiteiten van de orde in 1969 waren gestaakt.

Aan het Laantje van de Goede Herder is op de voormalige poort een plaquette aangebracht als herinnering aan dit complex.

Meerburgkerk, Hoge Rijndijk 18, Zoeterwoude-Rijndijk
geopend: za
toegankelijk voor minder validen: ja

De Meerburgkerk is in 1896 gebouwd naar een ontwerp van
architect J. Tonnaer en is een imposant, herkenbaar gebouw langs de oever van de Rijn.

De indrukwekkende torenkoepel wordt geflankeerd door de beide klokkentorens die zijn getooid met gouden ster en lelie als teken voor de Toren van David en de Ivoren Toren.

De gepleisterde wanden en pilaren waren oorspronkelijk in heldere tinten geschilderd met imitatie-stenen accenten en met extra versieringen van het houten booggewelf. De ijzeren constructie in de koepel is in de jaren ‘30 aangebracht als versteviging voor de zwakke constructie van de zijmuren, die de druk van de koepel niet konden weerstaan. De opstelling van het altaar, de preekstoel en de rest van het interieur is na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) geheel aangepast aan de nieuwe liturgiebeleving.

Velp:

...wist U dat











(klik) de bewegwijzering voor de samenleving tbv een industriele wasserij, strijk- en mangel- en naaizaal

1974



(toegevoegde tekst:okt 07):
Namens de familie in Bloemendaal:
dank U wel!

Nog een cadeautje? Of een klap in het gezicht.....?

23 augustus 2003 uitzending NCRV Heilig vuur. Roos die haar dochter, stijfgearmd, Velp laat zien en vertelt. Onherkenbaar wie wie steunt. 2 prachtige vrouwen en de kracht van die arm. Roos die de trieste confrontatie aanging met de zusters, woedend vertellend hoe jaren gedwongen te zijn geweest, en haar naaien, industrieel naaiwerk, waar ze nog nooit een cent voor had gezien.
2 geschokte ontstelde zusters.


Deze week ontstelde vrouwen over een krantenbericht over de Congregatie.
Over volslagen van de wereld zijnde randidioten met die kloostermuren kennelijk nog steeds voor hun kop.
De volslagen van de wereld zijnde ...wie waren het in dat gesprek?
Vrouwen volkomen verbijsterd en ontredderd naar elkaar.

De dag na de uitzending mijn eerste confrontatie na jaren met een zaal vol non, en wetenschappers: echo-ende theologen. En een boek.
Hun reacties over die uitzending . Mijn verbijstering, weken van ontreddering daarna.

Wat moet je in vredesnaam met zo'n kudde marsvrouwtjes? En een planeet die wel ontdekt werd, maar niet gezien kon worden, slechts berekend.
Blij zijn met een vrouw die naast mij zat en zei: nonnen, je herkent ze overal?
En 2 ex-nonnen.
Ik zal voor je bidden zei ze, bij ons afscheid. En voor het eerst was ik blij dat een vrouw dat tegen mij zei. 2 pracht-meiden.

De prachtige oorbellen die de kunstenares Roos maakte, die wapens werden. Violen- oorstekers, naast een aantal emails de start van de vele cadeautjes die zouden volgen, waardoor ik mijn verhaal kon leren verstaan

Donne die een jaar geleden haar reactie gaf. Haar boosheid vertellend wat er niet had geklopt.
Mijn verbijstering. Haar en mijn ontsteltenis en boosheid, tot we een sleutelgaatje vonden.

Roos , dit spijt mij zo ongelooflijk!

M. en jullie beiden, meiden, je hebt het me al horen zeggen: het spijt mij ongelooflijk.
Ik vind het, met jullie, meer dan verschrikkelijk.

Maar wat Donne hier zegt is waar: het was eigendom van die nonnen.
Ze konden ermee doen en laten wat zij wilden.
Ze konden er een school mee mogelijk maken, als in Velp.

Ze konden inderdaad ook ervoor kiezen geen tel hun hersens te gebruiken.
In diepe minachting.
Maar zelfs dat, zal die maanvrouwtjes-kolonie niet eens door hebben gehad, vrees ik.
Minachten kun je alleen, wanneer je weet wat je doet.

Maar dat ze dat waarschijnlijk niet door hadden, is nog veel erger.
M. daar heb je groot en groot gelijk in!
Ja, je hebt opgesloten gezeten in een kolonie groene marsvrouwtjes!
Meid, het spijt mij zo.

Ja, jij bent overgeleverd geweest aan volslagen rand-idioten die zich hebben laten verkrachten!!!
De hersens die zij in 98 niet hadden, hebben zij 30 jaar daarvoor, toen jij (en anderen) die nodig had zeker ook niet gebruikt. Ja zeker, je hebt groot gelijk.
Maar het is jouw leven, dat kan niemand je afnemen laat staan meer weggeven.
Of teruggeven!
En wees eerlijk, ook die nonnen hebben er knap hard voor gewerkt! Het is hun leven dat zij weggaven!

Aan een kennelijk slim knap hebberig mannetje. Hun eigen loverboy.

Wees aub voorzichtig met jezelf, en neem even de tijd met en voor jezelf.
Laat jouw keuzes niet uit handen nemen. Niet door die vent, en zeker niet meer door nonnen die inmiddels al lang harstikke dood zijn en gewoon harstikke gestoord waren!!

O enne nee! Donne Schmaal is geen "zuster"
Maar een zeer stevige leke-tante. Een kreng. 'n Prachtmeid!

Maar waar ik vanavond -na noodzakelijk denken en daardoor wat meer googlen op zoek naar verdere informatie, inmiddels toch wel heel erg benieuwd naar ben geworden is hoeveel blijkbaar oudere heren met de naam Niek de Jong er eigenlijk zouden zijn in dit land.

En of deze voormalige ambtenaar een naamgenoot heeft die zich - o toeval - ook nog eens bezig houdt met de zorg, als voorzitter van de werkgevers organisatie Arcares.
Want laat er nu toch een Niek de Jong prijs bestaan!
En in 2005 werd die gewonnen door een project genaamd: verborgen verlangens.

Tijd voor mij maar even op zoek te gaan naar een klompenmaker; mijn klomp brak.

Want eigenlijk heb ik even helemaal geen behoefte om te weten hoeveel Niek de Jongs dit land eigenlijk kent!!
Stel nu toch eens, dat er maar eentje is?
Dan zou dit log misschien wel 10.000 Euro hebben gekost.

't is toch zonde.
Ik heb over de zorg veel verlangens. Ook over (help tot) zelf help.
Maar er zijn er een paar die ik niet heb, besloot ik. Hoe overtuigd ik ook ben, dat er ook in Nederland het nodige moet gebeuren rond die vroegere tehuizen en haar bewoonster.
Iedere dag meer, haast.

Maar de bescherming van een paar blauw violen oorbellen is mij, gelukkig, heel wat meer waard dan allerlei beschermengel.
En met mijn klompen mag ik gelukkig doen wat ik wil.

Mijn klompen, cadeau gekregen. Een erfenis die mij dierbaar is!
Daar erg blij mee zijn, komt mede door die oorbellen, emails, een boek en en en en en en en en
En dat is voor mij een fantastisch goede wetenschap: ik versta mijn verhaal, in ons verhaal!

En een verhaal van Mosquita Zwart kan eindelijk verteld worden.


11 okt 2007, 05:30 134 reacties
Ambtenaar kreeg grote "lap grond bijna cadeau" van Bloemendaalse nonnen

Hemelse deal
door Martijn Koolhoven

BLOEMENDAAL - Het geloof van de zusters van ’De Nederlandse Provincie van de Congregatie van Onze Lieve Vrouw van Liefde van de Goede Herder’ in Niek de Jong, voormalig hoofd bouw- en woningtoezicht en ex-hoofd publieke werken van de gemeente Bloemendaal, moet wel héél groot zijn geweest. Waarom deden ze hem anders op 22 december 1999 een perceel, groot 2600 vierkante meter, van hun ’nonnenbos’ cadeau voor 91 eurocent per vierkante meter?

Als ambtenaar van de gemeente Bloemendaal kon Niek de Jong het érg goed vinden met de zusters van de Goede Herder uit het Klooster Euphrasia. De Jong gold vele jaren lang als een soort ’beschermengel’ voor de zusters van de Goede Herder. Hij hielp ze op weg met bouw- en grondzaken. Geheel belangeloos...

Ambtenaren van de gemeente Bloemendaal hebben nu ontdekt dat het vrijwilligerswerk van hun voormalige baas minder belangeloos was dan hij hen altijd heeft doen geloven. Deze krant publiceert vandaag het complete dossier (klik op het icoon) dat deze ambtenaren over de handel en wandel van De Jong samenstelden.

Uit dit dossier blijkt dat deze op 20 december 1999 door de nonnen voor zijn goede diensten wordt beloond en dat hij voor een prijs van omgerekend €2360, maar liefst 2600 vierkante meter op zijn naam mocht zetten. Minder dan een euro de meter.

Nonnenbos

Het perceel grenst aan het ’nonnenbos’, voorheen onderdeel van ’Buitenplaats Wildhoef’ tussen Bloemendaal en Santpoort, één van de meest begeerde woonplekjes in Nederland. Op maar liefst zeventig hectare liggen slechts vijf landhuizen, één daarvan is het klooster. Mooier wonen in Nederland kan bijna niet, bouwgrond in deze omgeving schiet met gemak over de 2000 euro per vierkante meter heen...

Het perceel dat De Jong van de nonnen bijna ’cadeau’ kreeg, betreft een strook die achter zijn eigen woning en die van de buren aan de Duinlustparkweg loopt tot aan de hoek van de straat, waar deze strook uitmondt in een perceel van 1370 vierkante meter. De strook achter de woningen van zijn buren verkocht hij, zo blijkt uit stukken van het kadaster, op 29 april 2005 aan hen door voor 50 keer de prijs die hij er zelf voor betaalde, maar altijd nog maar 50,50 euro per vierkante meter. Althans, dat is de prijs die zijn buren op nummer 38 betalen, voor de buren op nummer 40 rekent hij minder: 48,67 euro per vierkante meter.

Het perceel van 1370 vierkante meter, op de hoek van de straat, verkocht het voormalig hoofd bouw en woningtoezicht, zo blijkt uit hetzelfde dossier, op 27 december 2006 voor twee euro per vierkante meter aan zijn kinderen Nico (39) en Johanna (41). Als appeltje voor de dorst, officieel staat het perceel te boek als bosgrond, maar op het gemeentehuis weten ze wel beter: vroeg of laat zal op dit perceel gebouwd gaan worden. Nico of Johanna zouden er in één klap zo’n beetje de buren mee worden van jonkheer D.R. Hooft Graafland, vicevoorzitter van de raad van bestuur van Heineken, die even verderop in het bos woont.

Vrijgevigheid Het hoofdkwartier van de Zusters van "de Goede Herder in Bloemendaal. Het is niet" voor niets dat het hier wat zakelijker moest "worden, zegt de directeur, zuster Schmaal

Waarom zoveel vrijgevigheid aan de ’beschermengel’ van de Goede Herder? De nieuwe zakelijkheid van de zusterorde brengt met zich mee dat het klooster tegenwoordig een ’directeur’ heeft, zuster D. Schmaal. Door deze krant geconfronteerd met uittreksels uit het kadaster verandert haar gelaatsuitdrukking van ’zwaar weer’ naar ’onweer’. Haar reactie verraadt een ingetogen woede over het weggeven van het bos, een eeuwenoud bezit van Congregatie van de Zusters van de Goede Herder.

„Het is niet voor niets dat ik geprobeerd heb het hier zakelijker te maken”, zo reageert zuster Schmaal. „Meneer De Jong heeft hier jarenlang heel goed werk gedaan als vrijwilliger, hij was adviseur van de Raad van Zusters voor de grond, de gebouwen en de tuinen. De zusters hebben met tevredenheid met hem gewerkt. Vorig jaar hebben we afscheid van hem genomen, ik wilde niet meer werken met een vrijwilliger.”

Waarom is de grond bijna cadeau gedaan? „Ik denk vanwege de hele goede diensten voor de zusters. De moeder-overste die dit gedaan heeft, is niet meer. En de andere zusters die hiervoor verantwoordelijk zijn, zijn er ook niet meer. Het was eigen bezit en eigen grond: daarmee mogen ze doen wat ze willen.”

Het voormalig hoofd bouw- en woningtoezicht, die elf jaar geleden met pensioen ging, is pijnlijk getroffen dat ex-collega’s zijn doopceel hebben gelicht. „De zustertjes ken ik goed, ik kwam er veel en dat is ook de reden dat ze mij om adviezen vroegen. Ik probeerde voor hen altijd een oplossing te vinden, ik denk wel meer dan 35 jaar lang. Niet zo veel mensen wisten dat, ik probeerde werk en privé altijd te scheiden, ik was tenslotte in hoofdzaak bij de gemeente in dienst.”

Volgens Niek de Jong is de grondtransactie tussen hem en de nonnen goedgekeurd „door Rome”. Over de prijs van 91 eurocent per vierkante meter zegt hij: „Ik kan mij dat niet herinneren, maar als u dat zegt zal het wel zo zijn.” Dat hij stukken grond voor 50 keer de prijs heeft doorverkocht aan zijn buren, noemt hij „mijn handel”.

De Jong: „Ze waren er erg blij mee, want de makelaar had het op het dubbele getaxeerd. Het zijn goede buren en goede vrienden en daarom heb ik ze het voor minder verkocht.” Dat het perceel van 1370 vierkante meter, dat hij december vorig jaar voor twee euro per meter aan zijn kinderen verkocht, bedoeld is om op te gaan bouwen, wil hij niet zeggen. „Allemaal jaloezie. De mensen begrijpen ook niet waarom een ambtenaar in zo’n leuk huisje (hij doelt op zijn villa, MK) woont. Mijn vader was aannemer en dat bouwt makkelijker...”

Sisterhood 3

Sisterhood 4

Sisterhood 5