Posts tonen met het label Larenstein - Velp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Larenstein - Velp. Alle posts tonen

maandag 19 maart 2007

buitenom









bron foto's: particuliere collectie AAWL

Narda's enge donkere gang?





bron: particuliere collectie AAWL




De kapelgang.

Is dit 'm, Narda?
Ja, ik kan me voorstellen dat 's avonds, met die 3 lichten uit, die gang héél donker en een eind rennen was,meissie.

donderdag 15 maart 2007

gang en!





bron: eigen foto's

trappen en sport



bron: eigen foto's

zondag 4 maart 2007

zaterdag 18 november 2006

18-11-06 Iemand? Goede Herder punt.nl

Ik ben uitgenodigd om bij iemand langs te komen, maandag as.

Daarbij kwam ook een uitnoding mij rond te leiden in Velp, dat deel van de oude Goede Herder dat er nog staat.
Het gebouw is inmiddels verhuurd aan een V(M?)BO-school.

Ik ga bovendien naar die oude kapel waar tegenwoordig de mediatheek van de Hogeschool Larenstein in zit.

Ik neem mijn foto toestel mee.

Wanneer er iemand is die van een bepaalde plek in dat deel van/rond dat gebouw graag een foto zou willen hebben maar daar zelf niet toe komt -om wat voor reden dan ook -

hoop ik dat je je vrij zult voelen dat even, hier of door middel van de email (
devoorzienigheid@hotmail.com) te laten weten.
Wellicht kunnen we dat oplossen.

Maar houdt er rekening mee dat ik het gebouw niet ken, wat dus wil zeggen dat je in dat geval mij even goed moet beschrijven wat je graag wilt en waar dan.

Ik zie wel

vrijdag 17 november 2006

Larenstein cadeautjes, Naaien en strijken punt.nl



Wij zijn de meisjes van het naai-atelier,
zong Margo eerder al.

Dankzij deze cadeautjes zijn ook
de kleintjes die we (via de VPRO) al hadden, zo veel interessanter. Zeker in combinatie met de al gedane verhalen.

Hier kwamen dus niet alleen de flanellen overhemden voor de Hoogovens vandaan, of die schorten en nachtgoed waarover Marijke vertelde,die zij nog in haar naai-patroontekenschrift heeft staan (krijgen we nog een scan aub, Marijke?), Of de rose zijden coctail/ballroom jurk met vele petticoats van Star,
zelfs niet de uitzet met borduursel besteld door het koninklijk huis, zoals ook dat vouwgoed en zeker het strijkgoed daar achter die zuster er knap indrukwekkend uitzet,
maar aan dat kledingrek hangt óók een liturgisch gewaad.


Aangezien het niet waarschijnlijk is, zelfs niet voor die tijd, dat een priester (rector) of zelfs een eerwaarde Moeder Overste een dergelijk gewaad als nachtkleding gebruikte, lijkt het mij, mede gezien de kennelijke grootte, dat hier dus ook misgewaden gemaakt of minstens onderhouden werden? (Kazuivel? Superplie?)


Heb vooral niet de illussie dat dit ook maar in de verste verte lijkt op de knip en naai-strijklessen die wij kregen op dat huishoud-onderwijs.
Met een diepe buiging:
Die meisjes van dat naai-atelier? En of die konden naaien!
Meiden, jullie moeten werkelijk gouden vingertjes hebben gehad!
Dit was hogeschool naaiwerk!

Wel heel letterlijk een foto dus van een van de achterkamertjes van het Rijke Roomse Leven.

En dat met die 2 jurken aan het rek, die van dezelfde (poeplelijke) saaie rol huishoudkatoen afkomen als die van de dame rechts.

Interessant genoeg staat dit hogeschool naaiwerk dus niet als zodanig in die wervingsfolder. Wel knip- en naailessen, maar dat is dit toch nauwelijks meer te noemen?

Nu krijg ik me daar toch de kriebels om die jurk van Starlady terug te vinden...zo'n mooie jurk voor een bal...dikke kans dat daar een foto van gemaakt is....pieker, pieker, peins...

(Wat valt er nog meer te bepeinsen over dat atelier...dergelijke handgemaakte stukken verdwenen niet zo maar, daar zijn mensen heel blij mee geweest dus die worden herinnerd, staan op foto's..peins peins peins)


Ligt het nu aan mij of lijkt inderdaad opnieuw die dame in die donkerder jurk achter de zuster, ouder of?

Het aardige van die grotere uitgave nu is dat ook het koppetje van de zuster zichtbaar is.
Nu lijken door die kappen en een bril koppies al wel heel snel op elkaar maar....
vergis ik mij nu dat op deze foto opnieuw we naar de zuster kijken die Star herkende als Soeur Johanna, de Moeder Overste van Velp?

Kijk aub eens mee? Hebben we hier 3 maal hetzelfde koppie? Of?

donderdag 16 november 2006

16-11-06 Larenstein cadeautjes, Luchtfoto '55/56









samengevoegd met log van

Zoek plaatje Goede Herder Velp


Met uitleg van Narda :

1)=huize sancta maria huis voor werkende meisjes
2)=de weg langs en naar de goede herder
3)=woonhuis van rector gerlach
4)=hoofd ingang van de goede herder en bezoekers ruimtes
5)=hoofgebouw van het internaat de goede herder of larenstein
6)=het speelveld of wandel veld voor de meisjes
7)=het klooster van de moeders van de goede herder
8)=de kleine kloosterkapel
9)=DE LANGE DONKERE GANG,wel moeilijk te zien,maar het was een verbindings gang tussen de beide gebouwen
10)=de binnen tuin,waar vanuit je van het internaat naar de kapel moest. Eind de jaren 50 is er een nieuwe kapel gebouwd,achter het klooster in het midden achter.

niet genoemd en genummerd is de boerderij op de voorgrond bij nummer twee.

woensdag 1 november 2006

Velp: weg. Hoelang was het lopen?

Bron: Gelderland Bibliotheek, Arnhem
Station Velp ongeveer 1965

Er waren de afgelopen dagen een paar mensen die zeiden crazy te worden van het zoeken naar waar iets stond. Ik ook.
Als gezegd weet ik niet hoe je dat handiger aan kunt pakken.
Maar wie weet, slaat dit ergens op.
Wie weet heeft iemand zin een van die overbekende wegloop verhalen eens te vertellen, en wat er dan gebeurt? Geen idee.
Dat zien we morgen dan wel weer.
Hier is in ieder geval het Station Velp uit die tijd.

En een liedje dat wij in Driehuis hadden en ik van anderen uit andere tehuizen hoorde. En wie het in wil zingen stuurt maar een MP3tje (<- klik) op Ik mocht nooit meezingen, werd mij eindeloos verteld. Ik bromde, had een te lage stem. Dus daar waag ik mij nu in het openbaar maar niet aan. Maar de tekst was (Varia)
Zuster doe de deur eens open, varia
'k Heb zo'n zin om weg te lopen,
varia
(hou je vast!...):
Al die zorgen en verdriet
had ik bij mijn moeder niet.....
varia, varia, varia, vaaaaria, vaaaaariiiiaaaa!

Een ware protest-song.
Hoe ze voor elkaar kregen, maar ja, daar kreeg je nog voor op je donder ook. Het maffe is dat ik nu niet eens weet of dat nu gemeend was. Bij sommige zusters zou dat wel eens bij het spel hebben kunnen horen. Maar zeker niet bij iedereen. Er waren er 2 die ik weet die je hier blind over kreeg. Een ervan was een mooi knorwijfie, waarvan je niet kon voorspellen wanneer die op tilt sloeg, (ik in ieder geval niet) maar hiermee was het zeker raak! Ik wou dat ik wist waarom. De ander sloeg chronisch, óók op blind.


toegevoegd:
het milord waarover in de reacties gesproken wordt kan daar niet als link bij, dan dus maar hier

vrijdag 20 oktober 2006

Velp Cadeautje van Narda 07

hier ontbreken reacties zoals die op punt.nl stonden!











20 Oktober 2006 06:52:38
Deze foto laat Moeder Alphons zien en de Zusters Angela enStanislaus . Die andere dames weet ik niet maar het had met de inwijding te maken. Zuster Angela leeft nog, zij is 80 jaar nu en Zuster Stanislaus is overleden, zo ook Moeder Alphons.

door: narda 2006-10-20 17:21:12







Narda, ik hoop dat je het niet erg vind dat ik met je betere scan toch heel even wacht! Eerst even een nachtje slapen.
door: inez 2006-10-24 23.31.41




Velp, Cadeautje van Narda 01


Velp, op vakantie naar huis
in het midden Narda, daarachter Elly A.

Velp, Cadeautje van Narda 02


Narda, demonstratie als kinderverzorgster

Velp, Cadeautje van Narda 03




















(bron: KDC)
Kolonne Vrolijke Flierefluiters. (klik)

woensdag 23 augustus 2006

Gevallen meisjes I punt.nl

In onderstaand artikeltje bij de radio uitzendingen (klik voor deel 1, hier voor deel 2 ) van de VPRO over de Goede Herder schrijft J.J. van Galen (link met foto's)hetzelfde als een Saskia hier op dit log:
"goh...ik was jullie buurmeisje... maar wist niks van jullie"

Net als een jonge vrouw met wie ik over en weer kort emails wisselde krap 2 jaar jaar terug.
Zij: geadopteerd, net geen 30 op zoek naar haar bio-moeder, zoals ze dat noemde.Het enige wat zij wist was dat haar moeder uit een van die huizen voor "gevallen meisjes"kwam.Maar ze wist niet precies welke.

Dat had dus best Driehuis kunnen zijn.
Daar zijn nog een paar meiden en ik inderdaad gevallen.
Dwars door H's houten krib heen!Had toen Bonefatio uit haar chamberette gekomen, had ze ongetwijfeld ook die eeuwige Goede Herder weer uit de kast gehaald. Gelukkig maar dat -ook al kregen we geen voorlichting, ik wist wel dat we daar geen kinderen van hadden gekregen!
Voor de oorlog? Mijn neus!

Niet volgens mijn dagboek: 23 oktober 1964. En ook niet volgens haar leeftijd en (gebrek aan kennis) van haar eigen leven.14-12-06 (klik
hier voor nog zo'n verhaal)

Larenstein was voor de bewoners van Velp eengeheimzinnig klooster.
Volgens geruchten werd het bewoond door 'gevallen meisjes'.

Aan de rand van mijn geboortedorp lag het klooster, ommuurd,afgesloten van de buitenwereld, vlak bij het zandlichaam voor een autosnelwegnaar Duitsland die de mensen in de oorlog het Hazenpad noemden omdat ze hoopten dat de bezetter dit maar gauw zou kiezen.

Van wat zich achter die muurafspeelde wisten wij, protestanten, niks.
Dat was logisch, je had niks te maken met het katholiekendom en wilde er niks mee te maken hebben.
Maar de katholieken in Velp bleken er, als je hen al ooit sprak, evenmin iets vanaf te weten.

Het heette dat er 'gevallen meisjes' in het klooster zaten.
Gevallen meisjes! Het begrip maakte onze verbeelding gaande. Hoe zagen gevallen meisjes
eruit?

Helaas vertoonden ze zich nooit, al moeten ze later, in de jaren zestig,groepsgewijs en onder strenge begeleiding van nonnen wel eens een wandelinggemaakt hebben langs de straatweg die van Arnhem naar Zutphen voerde.

Heb ik ze toen gezien of heb ik mij dat alleen maar verbeeld? In mijnherinnering zien ze bleek en schichtig, in grauwe schooluniformen. Van de wuftheid van het begrip gevallen meisje bleef niks over.

Tegen mijn jeugdvriend Jan Siebelink,romancier, bracht ik in een interview die meisjes uit dat klooster Larensteineens ter sprake.

Daarop ontvingen wij een brief van een mevrouw uit Brabant.Onze terloopse jeugdherinnering bleek voor haar een oude wonde.Haar moeder had, al was ze geen gevallen meisje maar een kind uit een 'moeilijk gezin', haar hele jeugd in het klooster doorgebracht.

Het had haar levenoverschaduwd en, naar zij aannam, van honderden lotgenoten, vrouwen die nog inleven moesten zijn. De historie van dat meisjesinternaat was volgens haar 'in de doofpot gestopt' en moest voor die vrouwen 'bespreekbaar gemaakt' worden. Konden wij daar niet iets aan doen?

Het toeval wilde dat ik kort daarop werd uitgenodigd een lezing te houden in de voormalige kapel van het klooster. Het moest, zoals zoveel kloosters, in de jaren zeventig opgedoekt worden en sedertdien is er een internationaal agrarische hogeschool gevestigd.

Ik nam de gelegenheid te baat bij de directie te informeren naar de geschiedenis van het complex, maar niemand bleek mij en die Brabantse mevrouw verder te kunnen helpen.

Een archief was niet aangetroffen en de nonnen waren bij de overdracht weinig mededeelzaam geweest.


Ik besloot de brief uit Brabant door te sturen naar het VPRO-radioprogramma OVT. Was dit niet bij uitstek onvoltooid verleden tijd!?

Een tijdje later kreeg ik bericht dat redactrice Astrid Nauta begonnen was naspeuringen naar het klooster te verrichten. En weer later dat ze met veelmoeite enige vrouwen had opgespoord die er als meisje hadden gewoond en daar welover wilden vertellen.

Ten slotte ontving ik van haar de uitgetikte opnamen vandie gesprekken. Ik las ze en stond versteld.

Ruim tachtig jaar, tussen 1892 tot 1973, dreven de Zusters van de Goede Herder daar aan de rand van Velp een internaat waar duizenden meisjes (in 1932 woonden er bijvoorbeeld maarliefst 335 in getal) onder een onbarmhartig regime werden 'opgevoed'.

Het waren wezen, kinderen die om allerlei redenen uit huis waren geplaatst en meisjes die zoals dat heet 'met justitie in aanraking waren geweest'. De details zijn verbijsterend.

Bij hun intrede op Larenstein kregen ze niet alleen 'gestichtskleren' maar ook een andere naam, doorgaans van een katholieke heilige. De ontpersoonlijking werd grondig ter hand genomen.

De meisjes wisten niets van elkaars achtergrond en vroegen er ook niet naar (want het was, zoals er een zegt, je enige stukje privacy).

De eerste uren van de dag mochten ze niet met elkaar praten, op het stiekem uitwisselen van adressen stond straf.

En die straffen waren niet mis: opgesloten worden in een donkere kast, op je blote knieën knielen in harde grauwe erwten.

Naar huis gingen de kinderen nooit, visite van familie kregen ze zelden en als er al bezoekers kwamen werden deze ontvangen in een kamer met een traliehek dat hen scheidde van de meisjes.

En die mochten vooral niet vragen om eens vaker te schrijven: intimiteit was bedreigend voor de orde in het klooster. In de herinneringen overheerst gebrek aan liefde.


Astrid Nauta sprak vrouwen die naar Velp waren gestuurd omdat hun moeder de opvoeding niet aankon, maar ook met eentje die omgang had met een Turkse jongen. Dat was genoeg voor jarenlange opsluiting in deze katholieke kindergevangenis.

Er zaten ook meisjes die 'een kind hadden gehad dat hen was afgepakt'.

Maar de meesten waren, als ze omstreeks hun twintigste Larensteinverlieten, volkomen wereldvreemd.
Eentje zag een pasgeboren jongetje en schrok zich een hoedje: ze dacht dat het kind mismaakt
was.
Regelmatig klommen meisjes over die hoge muur om te ontsnappen aan het onbarmhartige en liefdeloze regime op Larenstein.
De meesten werden door een onbezoldigd veldwachter in de kraag gevat voordat ze de tram naar de vrijheid konden nemen.

Het veroorzaakte onder ons protestanten nooit opschudding.
Zo gingen roomsen blijkbaar met'gevallen meisjes' om en in het toenmalige
Nederland liet men elkaar nu eenmaal 'in zijn waarde'.

John Jansen van Galen

Dit artikel staat ook in de VPRO Gids, nr. 2, 11 januari t/m 17 januari 2002

was groepslog van De Voorzienigheid


Insigne fikkie steken


En dit was dan zeker de voorbereiding voor je insigne- fikkie-steken of zo?

Ik hoop dat iemand kan thuis brengen waar dit is geweest.

Ik ben ontzettend benieuwd of er ook in de andere internaten van de Goede Herder gidsen groepen waren. En vooral natuurlijk: hoe was dat ,met een zuster als hop-vrouw?




Was groepslog de Voorzienigheid

dinsdag 22 augustus 2006